Muratağa, Sandallar ve Atlılar şehitleri için yeni müze tasarlandı

Muratağa, Sandallar ve Atlılar köylerinde yaşanan katliamın hafızasını gelecek kuşaklara aktarmak amacıyla yeni bir müze projesinin tasarım ilkeleri açıklandı.

Projeyle, hâlen müze olarak kullanılan eski okul binası korunacak. Yapının, 1970'li yıllarda altı sınıflı bir köy okulunda tek öğretmenle sürdürülen eğitimin özgün bir örneğini oluşturduğu belirtildi. Bina, dönemin tek öğretmenli köy ilkokulunu yansıtacak şekilde yeniden düzenlenerek ziyaretçilerin hem tarihî yapıyı hem de dönemin eğitim anlayışı ile köy yaşamını tanımasına imkân sağlayacak.

Yeni müze binası ve belgesel salonu

Müzeye ulaşım güzergâhındaki bilgilendirme panoları mevcut içerikleri korunarak yenilenecek. Okul binasının arkasına ise şehitlere ait kişisel eşyaların sergileneceği yeni müze binası ile bir belgesel gösterim salonu inşa edilecek. Yeni yapının mimari dili, yaşanan insanlık dramına duyulan saygı nedeniyle sade ve ağırbaşlı bir anlayışla hazırlandı.

Ziyaret kurgusunda, okulda eğitim gören, oyun oynayan ve gelecek hayalleri kuran çocukların yaşamına dikkat çekilecek; çocukların savaşın hiçbir tarafı olmadıkları hâlde katledilmelerinin bir insanlık suçu olduğu vurgulanacak. Bu amaçla okul duvarı boyunca sembolik öğrenci figürleri yer alacak. Figürlerin karşısındaki panolarda çocukların günlük yaşamları ve hayalleri anlatılacak, üçüncü pano ise bu umutların nasıl sona erdiğini aktaracak.

Toplu mezarları simgeleyen tasarım

Müzenin teşhir salonu, Muratağa, Sandallar ve Atlılar köylerinin her birini temsil eden üç ana duvar üzerine kurulacak. Şehitlerin katledildikten sonra toplu mezarlara gömülmesi, yıllar sonra kimliklerinin belirlenmesi ve geriye kalan kişisel eşyalarının sandıklar içinde ailelerine teslim edilmesi, mimari tasarımın en güçlü çıkış noktalarından biri oldu.

Yeni yapıda hem toplu mezar çukurlarını hem de ailelere teslim edilen sandıkları simgeleyen bir mimari dil kullanılacak. Teşhir salonu karanlık, sessiz ve içe dönük bir mekân olarak tasarlanacak. Salonun merkezinde yer alacak sandık formu müzenin odak noktasını oluşturacak ve yarım bırakılan hayatları simgeleyecek.

Müzenin çıkışında ise sözün bittiği noktayı ve barışı simgeleyen boş, beyaz bir pano yer alacak.